و غير آن تواناست و از هيچ چيز عاجز نشوذ ؛ و آنك مىخوانذ « اعلم » آن از كلام ملك بوذ كى از آسمان ندا كرذ يا پيغمبر گفت - چنانك پيش ازين بيان كرديم - ، و گفته‌اند عزير - عليه السّلم - با نفس خوذ خطاب كرد . و در قصّه گفته‌اند كى عزير چون زنده شذ ، بر خر نشست و باهل خوذ رجوع كرد . ايشان او را انكار كردند و نشناختند ؛ زيرا كى صذ سال گذشته بوذ . عزير تورية بريشان املى كرد 636 از حفظ . درين معرض 637 جهوذان گفتند : خذاى تمامت تورية در دل كس ننهد الّا در دل فرزند خوذ . پس گفتند : عزير ابن اللّه - تعالى اللّه عمّا يقول الظّالمون علوّا كبيرا ! 638 قوله - تعالى - : [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 264 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْداً لا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ ( 264 ) اى آنانك ايمان آورديذ « لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ » باطل مگردانيذ صدقهاى خوذ يعنى ثواب آن « بِالْمَنِّ وَ الْأَذى » بمنّت نهاذن ( 46 ) و رنجانيذن « كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ » چنا . . . . . . باطل كردن منافق كى بريا و سمعه 639 مال نفقه كنذ ، و مراد او از آن ثنا و ذكر جميل 640 بوذ نزد مردم « وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ » 641 يعنى : در آن انفاق او را اميد اجر و ثواب آخرت نبوذ از جهت كفر به خدا و روز قيامت . « فَمَثَلُهُ » مثل و عمل او 642 « كَمَثَلِ صَفْوانٍ » چون مثل سنگى است . واحد آن « صفوانة » بوذ . « عَلَيْهِ تُرابٌ » كى بر آن خاكى باشذ كى هيچ نرويانذ « فَأَصابَهُ وابِلٌ » يعنى : بارانى سخت به آن رسذ « فَتَرَكَهُ صَلْداً » باران آن سنگ را بگذارذ چون سنگى أملس 643 برّاق و آن خاك را از وى زايل گردانذ . « لا يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِمَّا كَسَبُوا » يعنى : روز قيامت ثواب آن عمل كى در دنيا كرده‌اند نيابند ، و محتمل است كى معنى چنين بوذ : آنكس كى صدقهء خوذ بمنّت نهاذن و رنج رسانيذن 644 باطل مىكنذ ثواب چيزى از كسب خود نيابذ 645 . به اين وجه از خطاب بغيبت عدول كرده است . « وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ » و خذاى - تعالى - ارشاد نكنذ و توفيق 645 ندهذ كافران را ، و اين قصّه روز تبوك است ( 47 ) . . . . . . . . . . . . . و پنداشتندى . . . . . . . قوله 646 - تعالى - : [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 267 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلاَّ أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 267 )